Dotrzyj do szczęście Zależy to od zdolności każdej osoby do akceptowania lub odrzucania życia takim, jakie jest. Niektórzy mają ku temu większą zdolność. zdolność do szczęścia niż inni, czyli kombinacja cech osobistych, umiejętności i postaw, które ułatwiają im odczuwanie spełnienia, nawet gdy okoliczności nie są idealne.
Zdolność do szczęścia według psychologii humanistycznej
Abraham MaslowOjciec psychologii humanistycznej twierdzi, że zidentyfikował istotne czynniki definiujące tę zdolność do szczęścia: naprawić konkretne problemy zamiast żyć w odosobnieniu, stawianie czoła rzeczywistości zamiast uciekać od niej i ucieczka od sztywnych norm społecznych i uwarunkowania społeczne, które uniemożliwiają nam rozwijanie naszego potencjału. Ta perspektywa sugeruje, że osoby o większym dobrostanie koncentrują się na tym, co mogą zmienić, i nie pogrążają się w narzekaniu.
Ponadto Maslow stwierdza, że szczęście osiąga się poprzez dostęp do wyższego poziomu samorealizacjaOznacza to życie w sposób zgodny z własnymi wartościami, talentami i celem. Z tej perspektywy predyspozycje do szczęścia obejmują takie umiejętności, jak: stabilność emocjonalnaThe determinacja w osiąganiu celówThe zdolność kochania i chęć ciągłego uczenia się przez całe życie.
Inne nowsze modele tzw. nauka o szczęściu Dodają, że zdolność ta zależy nie tylko od inteligencji czy ilorazu inteligencji, ale także od zestawu podatnych na kształtowanie, „niepoznawczych” umiejętności: sprężystość wstać po upadku, realistyczny optymizm W obliczu przeciwności losu, samokontrola emocjonalna i świadomej i ostrożnej postawy w sposobie życia na co dzień.
Postawa: codzienna droga do szczęścia
Istnieją również inne modele i teorie, które cenią między innymi wewnętrzne dochodzenie i skupienie się na w tym momencie Aby osiągnąć pewien poziom szczęścia. W rzeczywistości każda aktywność, jakakolwiek by ona nie była, wymaga skupienia uwagi tu i teraz, co przybliżyłoby nas do tego stanu; celem jest zatem odtwarzanie tych warunków tak często, jak to możliwe w życiu codziennym.
Taka postawa staje się pewnego rodzaju filozofia życiaSzczęście bierze się z mnóstwa drobnych, codziennych gestów. Psychologia stosowana proponuje kilka postaw sprzyjających temu dobrostanowi:
- Świadomy wybór szczęścia:przyjmować to jako cel, a nie jako coś, co zdarza się przypadkiem, oznacza zobowiązanie się do pielęgnowania myśli i zachowań, które temu sprzyjają.
- Wzmacnianie odporności:rozumieć, że zdarzenia nie są same w sobie dobre ani złe, ale opierają się na naszej interpretacji, i wykorzystywać błędy jako źródło nauki.
- pielęgnować wdzięczność:ćwiczyć umysł, aby skupiał się na tym, co działa i co mamy, zamiast koncentrować się wyłącznie na tym, czego brakuje.
- Zachęcaj do przebaczenia:porzucenie urazy, aby złagodzić ciężar emocjonalny i otworzyć wewnętrzną przestrzeń na więcej pozytywnych doświadczeń.
- Przeciwdziałaj negatywnym myślom:praktykuj aktywną higienę psychiczną poprzez relaksację, medytację, ćwiczenia lub przyjemne aktywności, które oczyszczają toksyczny wewnętrzny dialog.
W tej rzeczywistości, postawa To sposób, w jaki postrzegamy świat: skupiamy się na rozwiązaniach zamiast tkwić w problemie, doceniamy drobiazgi, pielęgnujemy relacje, które wzbogacają nasze życie i pozwalamy sobie na odczuwanie trudnych emocji bez osądzania. Nie chodzi o obowiązek bycia radosnym, ale o zaangażowanie się w dbanie o własne dobro, nawet w trudnych chwilach.
Małe gesty, udział w kosmosie i poczucie życia
La szczęście Można to również wyrazić poprzez udział kosmiczny lub poczucie bycia częścią czegoś większego niż my sami, czegoś, co jednocześnie nas nie obejmuje ani nie ogranicza. Mamy tu na myśli sam sens życia Obecnie istnieje o wiele bardziej duchowa definicja szczęścia, którą wiele osób odnajduje w kontakcie z naturą, w projektach solidarnościowych lub w życiu opartym na głębokich wartościach.
Z bardziej egzystencjalnej perspektywy, szczęście byłoby dostępne dopiero po śmierci dla niektórych myślicieli, którzy postrzegają nasz czas na Ziemi jako etap przygotowawczy. W przypadku tych stanowisk liczy się nie wynik końcowy, ale… droga do tego celu:postawa, z jaką przeżywamy doświadczenia, więzi, które budujemy i ślad, jaki pozostawiamy w innych.
Pogląd ten nie wyklucza wymiaru psychologicznego: wiele podejść terapeutycznych podkreśla, że nawet bez pewników metafizycznych znalezienie cel osobistyPoczucie, że nasze życie ma swój kierunek i że przyczyniamy się do dobrobytu innych, znacząco zwiększa nasze poczucie spełnienia. Pomaganie, dzielenie się, słuchanie i tworzenie to proste sposoby na doświadczenie poczucia przynależności do czegoś większego.
Zderzenie świata wewnętrznego ze światem rzeczywistym
Ale większość myślicieli i intelektualistów zgadza się, jeśli chodzi o stwierdzenie, że Szczęście nie przychodzi samo.Świat, który sobie wyobrażamy, nie jest światem rzeczywistym i to właśnie rozdźwięk między nimi sprawia, że czujemy się nieszczęśliwi. Tę przepaść podsycają nierealistyczne oczekiwania, ciągłe porównywanie się z innymi, idealizowanie przeszłości lub przesadny lęk przed przyszłością.
Dysonans i iluzja nie idą w parze; musimy pracować nad tym, aby świat w naszych głowach był jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości. Aby to osiągnąć, pomocne są pewne konkretne postawy:
- Żyć w teraźniejszościSkupianie uwagi na tym, co dzieje się tu i teraz, zmniejsza tendencję do rozpamiętywania przeszłości lub przewidywania nieistniejących problemów.
- Dbanie o ciałoWystarczająca ilość snu, zdrowe odżywianie i aktywność fizyczna poprawiają równowagę układu nerwowego i sprzyjają lepszemu nastrojowi.
- Przejrzyj wewnętrzny dialogUnikanie uogólnień typu „zawsze” lub „nigdy”, kwestionowanie nadmiernego obwiniania się i mówienie do siebie z szacunkiem wzmacnia poczucie własnej wartości.
- Pielęgnowanie zdrowych relacjiOtaczanie się ludźmi, którzy cię wspierają, słuchają i szanują, sprzyja optymistycznemu nastawieniu i zmniejsza uczucie izolacji.
- Ustanawianie granic i asertywnośćUmiejętność mówienia „nie” oraz wyrażania potrzeb i opinii bez niszczenia drugiej osoby chroni nasze zdrowie emocjonalne.
Kiedy się ustawimy fitness (nasze zasoby wewnętrzne) i postawa (sposób, w jaki reagujemy na życie), drobne codzienne gesty, akceptacja emocji, wdzięczność, odporność i dbałość o relacje sprawiają, że szczęście przestaje być odległym celem, a staje się częstszym i bardziej dostępnym doświadczeniem w życiu codziennym.